เบื่อว่ะกับนิสัยเดิม ๆ ของตัวเอง งี่เง่า ตลอดเวลาเมื่อไหร่จะหายซะทีว่ะ
ขอโทษนะหากคุณอ่านข้อความนี้อยู่ ผมขอโทษคุณจริง ๆ ผมไม่คิดว่ามันจะทำให้คุณเสียความรู้สึกขนาดนั้น แม้ว่าต่อไปวันข้างหน้าผมจะไม่มีคุณเคียงข้างแล้วก็ตามแต่ผมอยากให้คุณรู้ว่าผมยังรู้สึกดี ๆ กับคุณอยู่ตลอดเวลา ความรู้สึกทุกอย่างไม่เคยลดลงไปเลยมีแต่มันจะมากยิ่งขึ้นทุกวัน ผมยังพร้อมที่จะช่วยเหลือคุณเหมือนเดิม แม้ว่าคุณจะไม่ต้องการมันก็เถอะ คุณยังคงเป็นผู้หญิงที่ผมประทับใจที่สุด คุณไม่เคยทำให้ผมเสียใจ คุณเป็นผู้หญิงที่มีค่ามากเหลือเกิน สำหรับผม ผมไม่เคยเจอผู้หญิงอย่างคุณเลยในชีวิตนี้แค่ช่วงเวลาสั้น ๆ ที่ผมเคยได้ใกล้ชิดคุณมันเป็นอะไรที่มีค่ามากจริง ๆ มันเป็นความรู้สึกดี ๆ ที่ผมไม่เคยได้สัมผัสมานานแล้ว เพียงเท่านั้นก็เพียงพอแล้วสำหรับผม ผมมันโง่เองที่เลือกทำตัวงี่เง่า ผมมันโง่เองที่ทำให้คุณเสียความรู้สึกดี ๆ ไป แม้อนาคตมันจะต้องทรมานแค่ไหน มันก็สมควรแล้วกับสิ่งที่ผมควรจะได้รับ เมื่อคืนผมอาจจะพูดจาไม่รู้เรื่อง เพราะจริง ๆ แล้วผมก็จำไม่ค่อยได้หรอก ผมเมาจริง ๆ แต่สิ่งที่ผมจำได้ก็คือผมมีความสุขว่ะแม้มันจะปวดหัวโคตร ๆ แต่ผมไม่เคยได้คุยกับคุณอย่างนั้นนานแล้ว
ขอบคุณนะที่ทำให้ผมรู้สึกดี ๆ กับสิ่งที่ผ่านมา ผมไม่เคยมีความรู้สึกอย่างนั้นมานานมากแล้วตั้งแต่เลิกคบกับแกะไป คุณเป็นคนแรกเลยที่ทำให้ผมรู้จักกับคำว่ารักอีกครั้ง ขอบคุณ

จงอย่าเสียใจกับสิ่งที่เราตัดสินใจทำลงไป จงยอมรับมันอย่างภาคภูมิใจและก้าวเดินไปพร้อมกับมัน

แด่คนที่ฉันเคยรัก

*** หากคุณรักใครซักคนหนึ่ง ไม่ว่าเขาคนนั้นจะทำผิดกี่ร้อยกี่พันครั้งก็ตาม คุณก็พร้อมที่จะให้อภัยเขาเสมอ แต่หากเขาคนนั้นเป็นคนที่คุณไม่ได้รู้สึกดีด้วยเลย การทำผิดแค่เพียงครั้งเดียวก็สามารถทำให้คุณเอื่อมระอากับการกระทำของเขาได้
*** จงคิดให้ดีก่อนที่คุณจะตัดสินใจทำอะไรลงไป เพราะบางทีการทำพลาดแค่เพียงครั้งเดียว มันก็สามารถทำให้คุณหมดโอกาสที่จะแก้ตัว
*** ตัดกระดาษต้องใช้กรรไกร แต่ตัดใจต้องใช้เวลา (ขอบใจมากไอเพื่อนเอ๊าะแม้มันจะต้องใช้เวลานานแสนนานเท่าไหร่ก็เหอะ)
*** บางครั้งการได้มองอยู่ห่าง ๆ อย่างมีความสุข ย่อมดีกว่าได้ใกล้ชิดแล้วต้องทุกข์ใจตลอดเวลา
*** หากคนที่คุณกำลังคบอยู่ดี ๆ แล้วจู่ ๆ มาวันหนึ่งเขาเปลี่ยนไป สาเหตุแรกที่พึงนึกถึงเลยก็คือ "เขาเริ่มมีคนอื่นเข้ามาพัวพันในชีวิต"
*** อย่ากล่าวโทษเมื่อเขากำลังจะไปจากคุณ แต่จงมองที่ตัวเองว่าทำดีกับเขาเพียงพอรึยัง
*** การที่ได้เห็นเขามีความสุข กับสิ่งที่เขารัก เพียงเท่านั้นมันก็ถือเป็นความสุขมากมายแล้วสำหรับเรา แม้ว่าสิ่งที่เขารักมันจะไม่ใช่เราก็เถอะ
*** คนเราจะลบอะไรก็ลบได้ แต่ลบความทรงจำมันลบยาก (เมื่อไหร่จะลืมเขาซะทีว่ะกู)
*** ขอให้กำลังใจทุก ๆ คนที่กำลังรอคอยคนรักอยู่ ผมรู้ว่าการรอคอยมันทรมานขนาดไหน แต่มันก้อไม่ผิดหรอกที่คุณจะทนอยู่กับมัน เพราะมันคือความสบายใจของคุณเอง รอต่อไปอย่าหวั่นไหว โดยเฉพาะไอเพื่อนเอ๊าะ

*** ใจของคนคอย นานเท่าไหร่ก็คอย อยู่รออย่างเลื่อนลอย แม้นอนยังคอยในฝัน ใจของคนคอย รอเธอมาพักพิง หนึ่งคนที่รักจริง ยังรักด้วยใจที่คอย

*** ขอขอบคุณ สำหรับทุก ๆ กำลังใจ ไม่ว่าจะเป็นเพื่อน ๆ พี่ ๆ หรือน้อง ๆ ทุก ๆ คนที่ทำให้ผมกลับมาเข้มแข็งได้อีกครั้ง ผมคงไม่มีอะไรจะตอบแทนให้พวกคุณได้นอกจาก ความเป็นพันธมิตรที่ดีต่อกันตลอดไป ขอขอบคุณจากใจจริง

*** วันนี้ผมแข็งแรงขึ้นแล้ว ยากเหลือเกินกว่าจะลืมเขาได้ แต่ทุกวันนี้ก็ดีกว่าเมื่อก่อนเยอะ สิ่งที่อยากทำตอนนี้ก็คืออยากคุยกับเขาเหมือนเดิมแค่นั้นเอง เพราะกลัวว่าต่อไปเจอหน้ากันแล้วจะเข้าหน้ากันไม่ติด ซึ่งผมไม่อยากให้มันเป็นอย่างนั้นหรอก เพราะอย่างน้อยครั้งหนึ่งผมก็เคยรักเขา

*** ชีวิตที่มันขาดเธอวันนี้ยังเดินต่อไป แค่ได้คิดถึงก็เป็นสุขใจ

*** ถึงแม้ว่าคุณจะไม่เหลือความรู้สึกดี ๆ ไว้ให้ผมแล้วก็ตาม แต่สำหรับผม ความรู้สึกดี ๆ ที่ผมมอบให้คุณนั้นมันไม่ได้หายไปไหนเลย มันยังคงอยู่ตรงที่เดิม อยู่กับคุณ แม้คุณจะวิ่งหนีมันไปไหน แต่มันก็จะตามคุณไปทุกที่ เพราะมันเป็นสิ่งดี ๆ ที่ไม่เคยคิดจะทำร้ายคุณ และมันก็จะติดตัวผมไปตราบนานเท่านาน ขอบคุณนะผมรู้สึกดีทุกครั้งที่ได้อยู่ใกล้คุณ ความทรงจำทุกอย่างมันกลับมาทันทีที่ได้เห็นหน้าคุณอีกครั้งหนึ่ง ขอบคุณที่คุณทำให้ผมรักคุณ ถึงแม้จะเป็นรักข้างเดียวแต่ยังไง ๆ มันก็ยังเรียกว่าความรัก

*** ถ้าผมรู้ตั้งแต่แรก ว่าวันหนึ่งผมกับคุณจะต้องมาจากกันอย่างนี้ หากย้อนเวลากลับไปได้ ผมคงขอเลือกที่จะรู้จักคุณเฉย ๆ ไม่ก้าวก่าย ไม่เข้าไปสัมผัสชีวิตคุณ ขอแค่แอบ ๆ ชื่นชมอยู่ห่าง ๆ เหมือนที่คุณเคยบอกผม ก็คงจะดีกว่า เพราะความรู้สึกดี ๆ อย่างนั้นมันจะไม่มีวันหมดไป และมันก็จะมั่นคงไปตลอด คุณกับผมจะไม่มีวันทะเลาะกัน ไม่มีวันไหนที่เราจะเกลียดกัน และไม่มีวันไหนที่เราต้องเลิกกันให้มันรู้สึกแย่ ๆ อย่างเช่นทุกวันนี้ แต่ ณ เวลานี้มันเลือกไม่ได้ ผมทำตัวไม่ถูกทุกครั้งที่ได้เจอคุณ ผมยังคงสั่น ๆ ทั้ง ๆ ที่ภายนอกอาจดูสนุกสนาน ผมพยายามที่จะพูดคุยกับคุณทั้ง ๆ ที่ไม่รู้ว่าจะคุยเรื่องอะไร ผมพยายามที่จะสบตาคุณ ทั้ง ๆ ที่คุณไม่สนใจผมเลย มันก็แปลกดีนะ จากคนที่ผมคุ้นเคย เคยชิดใกล้ เคยรู้สึกดี ๆ ต่อกัน อยากอยู่ใกล้ชิดกันตลอดเวลา เคยคุยโทรศัพท์กันเป็นชั่วโมง แต่ตอนนี้กลับทำให้ผมไม่กล้าที่จะพูดคุยด้วย ไม่กล้าที่จะแสดงความห่วงใย ไม่กล้าแม้แต่จะบอกคำว่า "คิดถึงนะ"
***ท่ามกลางหมู่ดาวในค่ำคืน เสียงสะอื้นจากหัวใจร้องเรียกหา ความคิดถึงปะปนกับน้ำตา เฝ้ารอเธอคืนกลับมาตรงที่เดิม.....